Korku, insanın yakalanma ihtimaliyle kendi zihninde kurduğu cezaların ne kadar yıpratıcı olabileceğini anlatan kısa ama yoğun bir hikâye. Stefan Zweig, gerilimi dış olaylardan çok karakterin iç dünyasından besleyerek ilerletiyor. Anlatı hızlı, atmosfer gergin; suçluluk ve kaygı duygusu metnin merkezinde duruyor.