Melisa Kesmez'in kalemiyle tanışmamı sağlayan Çiçeklenmeler, kitap kulübümüzün ocak ayı kitabıydı. Kitabın ismi bana "umut" duygusunu fazlaca çağrıştırdığından yepyeni bir yıla başlarken bu kitapla başlamak çok iyi geldi.
Türkan, kocasını kaybetmenin acısıyla nasıl başa çıkacağını bilemeyen bir karakter ve bu kitabın da baş karakteri. Türkan'ın tüm yaşadıklarını ve iç dünyasını okurken yer yer gülümsedim, yer yer üzüldüm ve bazı anlarda da gözlerim doldu. Bir hikayenin beni bu kadar içine almış olması bende hep pozitif düşünceler oluşturuyor, daha da bir bağlanıyorum kitaba -ki iki oturuşta bitirmiş oldum, elimden düşmedi.
Hikayeyi okurken ilk yarısında Türkan'la beraber onun acısını hissetmek, sarsıcı hüznünü kucaklamak gerçekten etkileyiciydi. Yazarın bu duyguları bize anlatma tarzı birebir yaşıyormuşum gibi hissettirdi. İkinci yarısında ise biraz durakladım. İlk başlarda ikinci yarısını daha mı çok seviyorum diye düşündüm fakat okudukça bazı klişeler mi var diye bir sorgulamaya gittim. Fakat o klasikleşmiş klişeler olmadan farklı ve çiçekli bir yere doğru evrildi hikaye, bu da beni mutlu etti.
Kurguya dair üzüldüğüm en büyük şey -burda yorumları okurken de benim gibi düşünenler olduğunu görmek beni çok mutlu etti- Ulaş karakterinin kadın bir karakter olmasını çok isterdim. Bir kadın dayanışması okumak gerçekten güzel olabilirdi.
Bazen her şey bitti sandığımız o anda birilerinin bize bir ihtimal daha olduğunu hatırlatmasına ihtiyaç duyarız. O birileri, bunu hatırlatarak bir kıvılcım yakar ama o ateşi harlamak bizim çabamıza bağlıdır. İşte Çiçeklenmeler tam da böyle bir kitap. 10 üzerinden 7 puan verdiğimi belirtmek isterim.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.