Beni adaya hapsettin Körburun.
Körburun adı verilen adadan henüz çıkamamış , bütün o adayı sokak sokak gezmişcesine hissettim kendimi kitap boyunca. Sevdim de bu hali. Okuma süreci boyunca günlük hayatım devam ederken içimde kitap dünyası da akmaya devam etti adeta. Hatta kitaptaki karakter kalabalığı içimi de zenginleştirdi diyebilirim.
Her karakterin derinlemesine incelenmiş olması, her olayın birbirine bağlanması ve hiçbir olayın havada asılı kalmaması heyecanımı diri tuttu bu yüzden de fırsat buldukça hep okudum ve çok keyif aldım.
Kitap 1960-1990 yıllarını anlatıyor. Körburun adı verilen bir adada yaşayan insanların hayatları, darbeler, idamlar, devrimciler, öğrenciler, mübadeleler, Varlık vergisi derken küçük bir Türkiye özeti geçiyor gözlerinizin önünden. Durup durup araştırma isteğiniz alevleniyor. 6-7 Eylül olayları, Rumların Yunaninstan’a gönderilişi, arka planda Kıbrıs olayları derken kurguyla birlikte tarihsel bir yolculuk yapıyorsunuz. Yapılan yanlışları görmenin geleceği daha doğru yorumlamamıza yardımcı olacağını düşünüyorum.
Bu kitap Yaşar Kemal’in Bir Ada Hikayesi serisini de anımsattı bana onu da belirtmek isterim.
Okumanızı kesinlikle önerir, keyif almanızı dilerim.
“Şu menekşeyi toprağından söküp başka toprağa ekseniz ne olur? Yaşar elbette, dayanıklıdır menekşe, böyle nazlı göründüğüne bakmayın. Yaprakları kalınlaşır, keçe gibi olur. Eğer toprak değiştirirken çok hırpalarsanız da kökleri çürür. Ben de bu toprağın kokusunu biliyorum, başka toprakta menekşe nasıl yetişir bilmem. Ölünce de başka toprağa gömülmek istemem. Rum’u, Ermeni’yi, Yahudi’yi saksı çiçeği zannediyor bizim devlet baba. Azıcık su verirse çiçek açacak, alacak camın önüne koyacak, işine gelmeyince de bunun suyu fazla geldi diyecek, gübresi fazla geldi diyecek. Saksıyı boşaltayım da daha iyi işler için kullanayım diyecek…
·
235 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.