Nuh’ un GemisiDostoyevski
Herkes türünün son örneği gerçekten
Bitirdim ama nasıl bitirdim. Sinir küpü oldum çıktım şu 300 sayfalık kitapta.
Foma, Foma, Foma… gerçekten deli ediyor. Kafayı yersiniz öyle bi karakter.
Ya bu karakteri yazarken Dostoyevski sen ne yaptın, ne yaşadın, nası bu kadar hissettirdin gerçekten aklım almıyor.
Anlatıcımız genç delikanlı bir bey; anne, babasını kaybetmiş bir başına yaşar. Bir de dayısı var ki zaten kitabımızın tüm kahramanları dayısının ev ahalisi. Ev ahalisi dediysek nerden baksanız 12-13 kişi lakin çekirdek aileye baksan 3 kişi. Gerisi eş, dost, akraba.
Dayımız kendi halinde, kimseyi kırmayan, üzmeyen bundan adeta çekinen, herkesin gönlü hoş olsun diye didinen biri.
Lakin o Foma yok mu?! Herkesin anasından emdiği sütü burnundan getiren; egoist, manipülatif, narsist daha neler neler. Bu karakterin üzerine derin derin tartışılır öyle iki satır inceleme yapamazsınız o derece. Her olaydan kendine mağduriyet çıkarıp alakası olmayan yerlerde ve olaylarda hep fikri olduğu yetmez gibi her şeyin merkezinde ve üstünde görür kendini.
Kitabı okurken güldüm, şaşırdım en çok da sinirlendim. Sinirden küplere bindim ama bırakamadım. Bence sizde bırakamazsınız çünkü keyifli, harika bir anlatım ve çeviri.
·
121 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.