·144 syf.··Beğendi
···Okunma: 13 Ocak 2026 23:04 Zülfü Livaneli bu kitap için “istediğimi yapmaya en çok yaklaştığım kitap” demiş. Çünkü roman, okuru rahatlatmak yerine sorgulamaya zorlayan sert bir his bırakıyor. Kötülüğü sadece “kötü insanlar” üzerinden değil, korku ve itaat yoluyla sıradanlaşan bir durum olarak gösteriyor. Bu da romanı daha rahatsız edici ama bir o kadar da gerçek kılıyor.
Engereğin Gözü, gücün insanı nasıl değiştirdiğini ve sessiz kalmanın nasıl bir suça dönüşebildiğini anlatan çarpıcı bir roman. Livaneli’nin “en çok yaklaştım” dediği şey belki de tam olarak budur: Okuyan kişiyi sarsan, düşündüren ve uzun süre etkisinden çıkarmayan bir hikayeyi anlatmak.