Bir insan, bir başkasının hayatında her şey olabilir;
ama kendi hayatında sadece bir hiç
Papatyalar bu hikayede yalnızca bir çiçek değil;
kadının görünmeyen varlığının
sessiz sevgisinin ve unutulmuş emeğinin simgesi olarak ancak
Adam için sıradan bir ayrıntı olan bu çiçekler
kadın için bir ömrün anlamıydı
Çünkü bazı insanlar bir hatırayı taşır,
bazıları ise o hatıranın kendisi Stefan Zweig olur