Yıllar önce bir tren yolculuğunda okumuştum bu muhteşem eseri. Hava soğuktu, dışarıda ise sessiz ama sevecen bir kar yağışı vardı. Bir yandan lokomotifin dizel motorunun uğultusu diğer yandan sıradan, sevecen insanların sesleri vagonun içerisinde geziniyordu. Ben ise bu üç menkıbenin içerisinde farklı bir yolculuğa çıkmıştım. Bu yolculuk bana savaşı ve şiddeti, sevgiyi ve merhameti öğretti.
Yolculuğuma anlam katan bu kitabı bitirdiğimde içime garip bir huzur doldu. O an benim için zaman durmuştu sanki. Bütün koşuşturmalar, çabalamalar, ayrılıklar ve kavuşmalar bir an için kaybolmuştu hayatımdan.
Evet, aradan tam 8 yıl geçti. O gençlik yıllarımın sorumsuz mutlulukları uzun zaman önce sona erdi. Denizin ortasında bir yangın kulesinde, yine soğuk bir İstanbul gecesi rüzgar camlarda uğuldarken, dalgalar kumsalları okşarken ben yine yıllar öncesinde bulunduğum o vagona döndüm. Yine aynı huzur kapladı içimi.
Yıllar geçti; insanlar, mekanlar ve şehirler değişti. Gerçekten de değişmeyen tek şeyin değişim olduğunu anladım. Geçen yıllar bana yeni duygular, yeni insanlar, yeni sorumluluklar kazandırdı. Savaşlar, katliamlar, yıkımlar devam ederken kazandığım tecrübelerle artık bu üç menkıbeyi daha iyi anladım.
Rahel fedakarlığı ve merhameti, Nuh'un kayıp güvercini savaşı ve yıkımı, Virata ise erdemi ve bilgeliği öğretti bana.
Her insanın bu muhteşem eserle tanışmasını isterim. Umarım yolunuza ışık olur ve bizleri kararmış bu dünyadan aydınlığa çıkarır.
Son olarak büyük bir özenle bu kitabı hazırlayan Çevirmen Gülperi Sert hanıma teşekkür ediyorum.
Saygılarımla.A O K07/01/2026Rahel Tanrı’yla HesaplaşıyorStefan Zweig