Ölüm Allah’ın EmriEdebiyat
Aç mezarı aç, ben sana geldim. Ben geldim, aç ! Zira sabrım kalmadı."
Merhabalar
Kısa yine tam çerezlik bir eserle geldim. Yazarın samimi dili ve hikayenin akıcı olması keyifli bir okuma sağlıyor. Yazar hikayeye sonu söyleyerek başlıyor.
Hatta şöyle der: "...sonu en evvel söyleyeceğim. Ama diyeceksiniz ki bu halde hikayenin hiçbir lezzet çıkmaz. Maşallah, niçin çıkmasın ? Hikayeye lezzeti yazar verecek değil mi ? Bakın ben lezzet vereyim de çıkar mı çıkmaz mı ?"
Bir konakta geçen hikayede takıntılı bir kadının karşılıksız aşkını ve bu aşk için yaptığı oyunları entrikaları anlatıyor.
Her ölümün ardından sarsılır üzülürüz hele bir de kaybettiğimiz kişi yakınımızsa kabullenme miz zorlaşır ve bazen isyan bile ederiz. Ahmet Mithat efendi, eserde ölümün bir kayıp değilde ilahi düzenin parçası doğal hayatın tamamlayıcısı olarak yorumlar. İnsanın tevekkül ve sabırla karşılamasını öğütler.
“Ölüm var, ayrılık yok.”
Ben okurken keyif aldım okumak isteyenlere tavsiyemdir.
Kitapla kalın :)
·
151 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.