Modern psikoloji ; insana yalnız olmayı öğretti.Herkese kendi kendine yetmesi gerektiğini , kimseye güvenmemeyi,kimseden bir şey istememeyi ve beklememeyi aşıladı.Bu uğurdaki birçok kişisel gelişim yöntemi özgüven vaat etti; ancak bu yöntemler insanı insandan kopardığından bireyin iyileşmesini sağlayamadı."
Bu düşünceler doğrultusunda kişisel gelişime epey farklı bir açıdan bakan yazar ; bireyin tek başına değil bağ kurarak, geride izler bırakarak , sevdiği işler yaparak ve insanlara faydalı olarak var olabileceğini, bu şekilde bir hayat yaşadığında aşkın kendiliğinden geleceğini ve anlamlı bir hayat yaşayacağını vurguluyor.
Bunları "Nava" isimli karakterin hayatından kesitler ve "Elian" ile olan konuşmaları ile süsleyerek bir kurgu üzerinden aktarıyor.
Nava; sırasıyla Mira , Aura ve Unaya'da yaşar; kendini ve yaşamını sorgular.Elian'ın tuttuğu ışık ile kendini ve aşkı bulur.
Yazara göre insan ; yalnızlık için yaratılmamıştır. İnsan beyni yalnızken sağlıklı çalışmaz. Kalp, paylaşacak kimse olmadığında yavaş yavaş kapanır. Ruh, dönecek yeri olmadığında yorulur. Ne kadar "Kimseye ihtiyacım yok!" dese de en sessiz gecelerde, en duru anlarda, insan birinin eksikliğini hisseder. Bu zayıflık değil, insan olmaktır. Yalnız olmak güçlü olmak değildir. Yalnız olmak yalnız olmaktır.
Başarı, mutluluk, beğenilmek, onaylanmak, aileden ve köklerden kopmamak , sosyal medyayı amaç değil bir araç olarak kullanmak ,sevdiğin insanla kendine bir aile kurmak gibi birçok konuda yazarın bakış açısı hoşuma gitti.Severek okudum.
Kişisel gelişim türüne değişik bir açıdan bakmak isterseniz tavsiye ederim.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.