Kanguru Defteri’ni okurken kitapla aramda biraz mesafe oldu. Okurken “çok iyi” dediğim anlar da vardı, “neden böyle oldu şimdi?” dediğim yerler de. En sevdiğim tarafı betimlemelerdi. Bazı sahnelerde yazarın kurduğu ortam gerçekten güzel, gözümde canlandı ve o anın içinde kalmak istedim. O bölümlerde kitapla bağ kurabildim.
Ama genel olarak kitap bana dağınık geldi. Konular çok hızlı değişiyor, bir düşünceye ya da sahneye tam alışamadan başka bir yere geçiliyor. Bu da okurken kopmama neden oldu. Aslında bazı fikirler ilginçti ama yeterince derinleşmeden bırakıldıkları için havada kalmış gibi hissettirdi. Sanki kitap sürekli acele ediyormuş gibiydi. Bir durup nefes almasını, okura da o alanı bırakmasını isterdim.
Bitirdiğimde aklımda kalan şeyler daha çok tek tek cümleler ve sahneler oldu, bütün bir hikâye değil. Bu yüzden kitap bende güçlü bir iz bırakmadı. Genel olarak ne çok kötü ne de çok iyi diyebilirim. Bu nedenle Kanguru Defteri’ne 10 üzerinden 5 puan verdim. Betimleme seven ama dağınık anlatımdan rahatsız olmayan okurlar için yine de denenebilir bir kitap.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.