1. ve 3. kitabı yazan aynı kişi ama 2. kitabı yazan gerçekten bu yazar mıydı, şüpheliyim. Zira 2. kitapta övgüler düzdüğüm ne varsa bu kitapta elimde patladı.
Mesela mafyatik olaylar o kadar komikti ki hangi birine değinsem bilmiyorum. Köklü bir İtalyan mafyasının; 17 yaşında bir kızı suikastçı yapmaya çalışıp ona bel bağlamasına mı, kendi içlerindeki sorunlardan bu kadar bihaber olmasına mı yoksa yaşadıkları kan davasının dandikliğine mi? Hepsi birbirinden beterdi.
Keza Marinolar da beceriksiz bir aileydi. 2 kitap boyunca Sophie'yi yakalamaya çalıştılar. Ortalıklarda gezinip duran Sophie'yi hani. Yahu hadi yakalamayı beceremediniz diyelim, en yakın arkadaşı Millie'yi kaçırıp Sophie'yi tehdit etmeyi ve kendi rızasıyla ayağınıza getirmeyi de mi düşünemediniz? Hayret yani, nasıl mafyasınız?
2. kitapta iyi işlendiğini düşündüğum aşk üçgeni de bu kitapta beni hayal kırıklığına uğrattı. Sophie hislerinin farkına varmış, Nic'e olan yakınlığının sebebini kendine açıklamış ve onu asıl anlayanın Luca olduğunu fark etmişti hani. Ne güzel günlerdi değil mi? Heh, işte bu kitapta gördük ki işler tersine dönmüş ve bu süreçte Sophie'nin iç sesi de saçmaladıkça saçmalamış. Bu sahneler az olmasına rağmen o kadar tadımı kaçırdı ki Sophie ile Luca'ya olan tüm hevesimi sildi attı. Luca'yı hâlâ seviyorum ama Sophie ile birlikteyken değil. Artık değil.
Finale değinmek bile istemiyorum. Hiçbir oluru ve mantığı yoktu ve neresinden bakarsak bakalım kötü bir finaldi. Şayet 2. kitap beklentimi yükseltmese buna şaşırmazdım aslında ama kurgunun iyi olmaya ne kadar yatkın olduğunu gördükten sonra böyle sonlanmasına üzüldüm. Yazık oldu.
·
145 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.