''Tiksiniyorum bütün bunlardan.
Sözler değil. Eylem. Artık yazmayacağım.''
18 Ağustos 1950'de, yani bir otel odasında uyku hapları ile intiharından tam 9 gün önce bu notla bitiriyor günlüklerini Cesare.
1935-1950 yılları arasındaki günlüklerinden oluşuyor kitap. Ben bazı bölümlerini hiçbir şey anlamadan okudum. Kavramlar, kavramlar, kavramlar... Benim cahilliğimden de olabilir muhtemelen ama bazı bölümleri vardı ki okuduktan sonra kendimi tavana bakıp, düşüncelere dalarken bulduğum. Günlüğü genel olarak, yaşadığı buhranları, yazıyı, kadınları, toplumları, mitolojiyi, tarihi, hristiyanlığı, içindeki doğa sevgisini ve daha birçok şeyi içeriyor.
Kendisi kesinlikle yalnız kalmış değil, yalnızlığı seçmişte diyemeyiz onun için, kendisi zaten yalnız bir ruh olarak yaratılmış, o şekilde yaşamış ve ölmüş...
14 Ağustos 1950'de, intiharından 13 gün önce ise şunu yazmış;
''Yapacağımı yaptım şu dünyada, elimden geldiğince. Çalıştım, şiir verdim insanlara, pek çoklarının acılarını paylaştım.''
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.