Ahh Füsun ahh diyerek ve karın ağrıları ile bitirdim kitabımı..sevilmeyi bilmeyen Füsun un hikayesi..Bu kitap, sadece bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda İstanbul'un silikleşen anılarına, kaybolan değerlerine ve insan ruhunun derinliklerine yapılmış bir yolculuk. Kemal'in Füsun'a olan saplantılı aşkı, beni bazen hüzünlendirdi, bazen kızdırdı, ama en çok da insan kalbinin ne kadar karmaşık ve tutkulu olabileceğini bir kez daha gösterdi
Müze fikri, eşyalara yüklenen anlamlar, kaybolan anların biriktirilmesi... Her biri içimde bir fısıltıya dönüştü,Hatıralarımız, bizi biz yapan en değerli hazinelerimiz...
Okurken kendimi, Kemal'in gözünden İstanbul sokaklarında dolaşırken, eski tramvayların sesini duyarken, şehrin kokusunu içime çekerken buldum. Füsun'un her bir eşyası, bir zamanlar benim de değer verdiğim, ama belki de unuttuğum küçük detayları hatırlattı. Bir küpe, bir tuzluk, bir kibrit kutusu... Hepsi, aslında bir hayatın, bir aşkın, bir zaman diliminin sessiz tanıkları.
Masumiyet Müzesi benim için sadece okunup bitirilen bir kitap olmadı... O, ruhumda bir iz bıraktı, bana aşkın ve zamanın kırılganlığını, aynı zamanda hatıraların gücünü fısıldadı. Bu kitap, bana kendi masumiyetimi, kaybolan anlarımı ve yüreğimin derinliklerindeki o ince sızıyı hatırlattı. Herkesin kendi içinde bir Masumiyet Müzesi olduğunu, ve o müzeye yapılan yolculuğun ne kadar değerli olduğunu gösterdi...
Bu kitabı okurken yaşadığım duyguları tarif etmek zor. Sanki Orhan Pamuk, benim kalbimin en derin köşelerine dokundu ve orada uyuyan anıları yeniden uyandırdı. Belki de bu yüzden Masumiyet Müzesi benim için asla unutulmayacak, daima hatırlanacak özel bir deneyim oldu. Şubatta filmini izlemeyi iple çekiyorum ve ilk baharda İstanbul'a gidip müzeyi gezmeyi
@yapikrediyayinlari ndan keyifle okudum.
#masumiyetmüzesi #orhanpamuk #kitapönerisi
#kitapbloger
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.