Puan vermedi·288 syf.····Okunma: 20 Ocak 2026 19:00 İçimdeki Hayal Sharon M. Draper
Benim için bir yazar daha kaydı hayal dünyamdan....
#######:Bu kitabı okurken her bir satırı her bir harfi bana başka bir dünya açıyormuş hissi verdiği için, her bir cümleyi okuyup es geçemiyorum. Okuyorum. Çevreme bakıyorum. Hissediyorum. Bambaşka bir duygu yoğunluğuna giriyorum. Biraz şükür biraz merhamet, biraz doğayı farketme hisleri eşliğinde. Her cümlede bedenime elime ayaklarıma bakıyorum. Sonra okumaya devam, yüzümde merhamet sevgi dolu tebessümle. #######
Bu cümleleri yazarın önceki kitaplarında duyduğum duygu yoğunluğuyla ilk sayfalarını okurken yazmıştım. Peki, kitap bitince de böyle miydim?
"Ama bu beni susturmuyor. O yüzden benim için kötü hissetmeye kalkmayın çünkü söyleyecek çok şeyim var." Diyen kitabın kahramanı Melody gibi, benim de söyleyecek çok şeyim var. Torunum İlay'ın benden önce bu kitabı okumuş olması beni eleştirel inceleme yazmaya daha çok teşvik etti.
Serebral palsi hastalığı olan yemek yemeden tutun, tuvalet, banyo, kıyafet değiştirme gibi insanın sıradan yaptıklarında dahi bir başkasına muhtaç, sadece Elvira adını verdiği bir bilgisayar aleti ile konuşabilen, bir kız çocuğu kahraman olarak kurgulanmışken...
Okuyucunun gönlünü fethetmişken, iki kitap serisiyle...
Şöyle mi oluyor acaba?
Birileri bakıyor yazar en iyi satışı tutturmuş, popülist bir yazar,
dünyayı bir proje olarak gören kişiler, (kimse bunlar?)kurmak istedikleri dünyaya hizmet etsin diye yazarı mı yönlendiriyorlar?
Şimdi hoppala nerden çıktı böyle bir paranoyak düşünce diyenler olabilir.
Ama maalesef kitabı okuyunca bana hissettirdiği bu.
Kitabın özeti şöyle:
Melody yaşlı komşusunun düştüğünü görür ve bilgisayarından 911 i arar. Kurtardığı kadın ünlü bir İngiliz tiyatro sanatçısıdır. Melody'e ödül olarak İngiltere'ye turistik gezi düzenlenir, kurtardığı yaşlı İngiliz sanatçıyla birlikte. Londra kraliyet kültürü ile tanışmalar ve hayranlıkla abartılı anlatımlar başlar kitapta.
Baştan sona İngiliz yemekleri, müziği, asaleti övülerek bahsedilir. Kitabın kahramanı Melody'nin hayali İngiltere ve kraliyet olmuştur bir anda. Ayrıca, dünyanın çok daha iyi olması adına, dünyanın dört bir yanından getirilen ileri fikirli çocuklar için, Londra'da yirmi yıl önce kurulan bir vakıf vardır. Ve bu vakfa dahil edilir Melody. Bu çocuklar dünyayı daha kolay yaşanılır hale getireceklerdir. Ve yeni bir dünya yaratacaklardır iyi fikirleriyle...
Ve vakfın manevi başkanı destekçisi İngiliz prensi William'dır. Kitabın bu bölümlerinde o kadar belli olmuş ki, banal, yavan bir kurgu olduğu.
Ülkemizde de böyle söylemleri olan bir cemaat vardı sanki. Ve bu cemaatin 'yeni bir dünya ' müzikleri de vardı hala kulaklarımda. Ülkemizde seçilen bu "geleceğin altın çocukları" daha iyi bir dünya kuracaklardı. Onlar da insanlık için çok çok iyi davranırlar, çalışırlar, didinirlerdi. Tek amaçları vardı. İnsanlığın iyiliği, daha kolay ve güzel bir yaşam oluşturmaktı. Bu ülkülerini yerine getirmek için de neredeyse tüm dünyadan bağış topladılar..
Ya çok üzüldüm. Neden böyle güzel bir kahraman yaratmışken yazar, sevilen, popüler olan kahramanını, bir projenin kurbanı eder ki. Ününe ün, parana para katmışken, neden böyle bir proje yazarı olmak ister ki bir yazar. Tamamen duygusallık için mi?
Böyle yazarlar saygınlığını yitiriyor maalesef bazı şeyleri hisseden ve gören okuyucunun gözünde. Yazık değil mi Melody gibi bir kahraman yaratmışken onu, birilerinin projesi için harcamak.
Ben böyle düşündüm okurken.
Herkesin bakış penceresi farklıdır elbet. Bir de benim bakış penceremi görün düşünün, istedim.
İyi okumalar...