Livaneli her zamanki gibi mükemmel kurgusuyla okuru Mardin’de Ezidilerin yanında hissettirdi. Okurken gözyaşlarına boğuldum, kitabı bitirdiğimde kendimi insanlığı sorgularken buldum. Bir “insan” nasıl onca acıya katlanır? “İnsan insana” bunca zulmü nasıl yapar? Cevaplarını bulamıyorum. Tek bildiğim şu ki “merhamet zulmün merhemi olamaz” kalemine sağlık Livaneli
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.