Bazı kitapların hafızadan silinmesi mümkün olsa keşke. Böylelikle yeniden okuyabilirim aynı keyifle. Bir Stephen King hayranı olarak beğenerek okudum bu kitabı. 4 ayrı hikaye barındırıyor ve hepside birbirinden iyi. Umacılar hikayesi en heyecanlı hikaye. Bir uçak yolculuğunda yaşanan akla hayale gelmez garip olaylar döngüsü ile zamanın nasıl aktığını anlayamıyor, diğer sayfaya geçmek için sabırsızlanıyorsunuz. Gizli Pencere, Gizli Bahçe biraz durgun geldi bana sanki karakter tepkileri zayıf gibiydi ama sonunda neden böyle olduğu anlaşıldı. Durgun olmasına rağmen yine de Usta'nın yazdığı belli. En vasat hikayede bile Stephen King okumanın tadı başka. Ve Kütüphane Polisi hikayesi. Korkmak için okumamak lazım aslında King'i. Bazen altta yatan çok farklı mesajlar olabiliyor. Bu hikayede gerçek gibi olmayan ama aslında gerçek olan birşey var. O da çocukların korkuları. Kitabı okuyup "Adrenochrome" konusunu araştırırsanız ne anlatmak istediğimi anlayabilirsiniz. En son hikaye Güneş Köpeği. Daha detaylı bir hikaye olsaydı eğer belki daha çok beğenirdim. Bu haliyle biraz eh işte bir hikaye. Belki gündelik hayatın sorunları fazla gelebilir, yada bazı kitapların öğretici dilinden sıkılabilirsiniz. O zaman Stephen King okuyun. Hayata adapte olmak daha kolay olacaktır. Köşede dursun bir daha okuyabilirim zamanı geldiğinde. Iyi ki varsın Stephen King.
yazar/stephen-king hayal dünyasının içine sizi de saçınızdan tutup sürükleyen bir yazar. kitap/gece-yarisini-dort-gece--13160 toplam 4 öyküden oluşuyor ve aslında öyle korkudan altınıza ettiren cinsten değiller. Açıkçası 30 undan sonra okumamış olsaydım böyle düşünür müydüm? Ondan pek emin değilim. Yer yüzündeki asıl canavarların insanlar olduğunu fark ettikten sonra King kurguları korkutmuyor ama elbette merakla okutuyor. En sevdiğim öykü Kütüphane Polisi oldu. Yer yer uzatılmış buldum bir çok kısmı. Tabii bu benim ruh halimle doğru orantılı gelişmiş olabilir. Korkuların, aşılmadığı sürece nasıl başa bela olacağının kanıtı 4 güzel örnekle kapattım kitabı.
kitabın çok akıcı ve etkili olmasını umarak satın almış olmama rağmen beğenmedim.içinde dört tane güya korku denilen hikaye var.hepsi ''eh işte''diye tanımlayacağım türdendi.sadece ''Gizli pencere gizli bahçe''başlıklı hikaye biraz okunacak düzeydeydi diyebilirim.arkadaşlarıma tavsiye edeceğim türden bir kitap dağil düşünüyorum.