Sorun şu ki artık kafamı yastığa koyduğum da hayalini kuracağım pek bir şey kalmadı çünkü herkes hayallerimi yıktı canımı çok acıttı artık hayal kurmaya korkuyorum 🥺🥺🥺
Bir parça sevgi sunacak diye tüm sevgini harcadığın insan, günün birinde seni harcadığında anlayacaksın, sevmeye önce kendinden başlaman gerektiğini...
Sosyal pilim bitince bi kaç gün insan görmek istemiyorum. İnsan yavrusu dahi görmek istemiyorum. Alanım çocuklarla olduğu için insan yavrusu daha farklı bi tabir gibi geliyor. Gerçi benim işimde insanlarla ya neyse.. Kısacası fazla insanlarla yüz göz olunca insanlardan nefret ediyorum olmayınca da nefret ediyorum çok bi fark yok. Hayatıma kimseyi alamayacakmışım gibi hissediyorum nedense...