Başlarda bu kitabı anlamakta biraz zorlandım. Cümleler dağınık gibiydi, hikâyeler net bir yere bağlanmıyordu ve ne anlatmak istediğini tam çözemiyordum. Ama sayfalar ilerledikçe metin akmaya başladı, duygular yavaş yavaş yerini buldu. büyük olaylardan çok, söylenmeyen cümleleri, yarım kalan hisleri ve arada kalmış insanları anlatıyor. Herkes birbirine yakın ama aslında kimse tam olarak dokunamıyor. Konuşulabilecek çok şey var ama çoğu zaman susuluyor.Okurken şunu düşündüm:Bazı insanlar hayatımıza giriyor, her şeyi anlatabileceğimizi sanıyoruz… ama en çok söylememiz gereken şeyleri içimizde bırakıyoruz.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.