Rabia adında bir ermiş, "Tanrıma, hizmetinin karşılığında ücret bekleyen bir işçi gibi hizmet etmek istemiyorum. İster cennete, ister cehenneme atsın, umurumda değil. Neyi uygun görüyorsa, hiç itiraz etmeden oraya giderim. Yeter ki sürekli onu içimde hissedeyim; onun sevgisinden mahrum kalmayayım," der.
Arif Bey gözlerini kapadı ve bir süre düşündükten sonra şu şiiri okudu:
-Yunus'un,
"Ne varlığa sevinirim,
Ne yokluğa yerinirim,
Aşkın ile avunurum,
Bana seni gerek seni"
Şiiri de aynı anlamı ifade ediyor değil mi? Bu tutum, 'mış gibi dindarın' tutumundan gerçekten farklı.
-Mistik yaklaşımda __'kalbin temizliği'__nden bu anlaşılır. Hiçbir karşılık beklemeden büyük resmin hizmetinde olmak; o hizmet bilinci içinde hareket etmek.SavaşçıDoğan Cüceloğlu