Zülfü Livaneli’nin “yazarken en zorlandığım kitabım” dediği o eser üzerine konuşacağız.
Livaneli, 68 kuşağının o dönemler yaşadığı kahredici hikayelerine değinmeyi amaçladığı bu kitabında kendi hayatından da izler taşıdığını dile getirmiştir.
Selim ve Leyla’nın büyüleyici aşkıyla sizi etkisi altına alan bu eser ileriki sayfalarda yerini derin bir acı ve karamsarlığa bırakıyor.
Ülkenin baskıcı dönemlerinde sanatın, aydın kişiliklerin hedef haline gelerek özgürlükleri ile sınandıklarını okuyoruz.
Bir yanda aşk bir yanda direniş derken Selim bizi duyguların uçlarında gezindiriyor.
En büyük işkence nedir sizce? Beklemek… Selim de tam olarak öyle düşünüyor.
Livaneli birçok kitabında olduğu gibi dilini sade kullanmış. Duygu akışının eserin sonlarına doğru azaldığını ve yüzeyselleştiğini düşünüyorum.
Daha önce Livaneli okumayanların sadece bu kitap üzerinden Livaneli’nin kalemini değerlendirmemelerini öneririm.
İyi okumalar.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.