Irvin D. Yalom’un Günübirlik Hayatlar kitabını okurken kendimi bir terapi odasında değil de, çay içip sakin sakin sohbet ediyormuş gibi hissettim. Anlatımı çok sade, çok insani. Hayata dair büyük büyük cümleler kurmuyor ama söyledikleri bir şekilde gelip seni buluyor. Bazı yerlerde durup “evet ya, aynen böyle” dedim. Kitap bana şunu tekrar hatırlattı: Hepimiz geçiciyiz, yaşadıklarımız da öyle. Ama bu durum hayatı anlamsız yapmıyor. Tam tersine, her şeyi daha gerçek ve daha kıymetli kılıyor. Okurken insan kendi hayatına, korkularına, kaçtığı düşüncelere ister istemez dönüyor ama bu hiç ağır bir şekilde olmuyor.
Kitapta geçen şu cümle uzun süre aklımda kaldı:
“Hepimizinki günübirlik hayatlar; hatırlayanın, hatırlanandan farkı yok. Hepsi geçici. Hem anılar hem de onların nesnesi. Her şeyi unutmuş olacağın günler kapıda, her şeyin seni unutacağı günler yakın. Bil ki çok geçmeden hiç kimse ve hiçbir yerde olacaksın.” Bunu okurken insan bir an duruyor. Korkutucu olduğu kadar dürüst de. Hayatın ortasında, koştururken unuttuğumuz şeyleri sakince yüzümüze söylüyor. Abartmadan, dramatize etmeden, olduğu gibi.
Irvin D. Yalom
Irvin D. Yalom
·
37 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.