JOSE SARAMAGO-KÖRLÜK
-Sonradan körleşmedik,
-hep kördük,
-gören körler mi,
-gördüğü hâlde görmeyen körler?
Normal seyrinde ilerleyen bir dünyadan aniden bir ses yükseliyor: “Kör oldum.”
Bir kişi daha, bir kişi daha ve binlerce kişi aynı kelimeyi tekrar ediyor; ta ki “körüm” demek normalleşene ve “görüyorum” demek anormalleşene kadar.
İnsanlar neden kör oldu? Kadın neden kör olmadı? Tüm kötülüğe şahit olan biri mi tutuldu dünyada? Herkes görmeye başladığında “Bakın, siz körken buydunuz.” demek için mi tutuldu bu kişi? Tüm insanlığın kör olduğu ve bunun farkında olduğu bir dünyada, gören kişi olmak ödül olabilir miydi? Kadın, körlüğü ödül saymaz mıydı?
Saramago, kitapta, aniden körleşmeye başlayan ve sonrasında aniden görmeye başlayan bir insalıktan bahsediyor. Ama körlük ve görmek arasında insanlığa ne oluyor?
Yoksa körlük bir metafor muydu?
Ya da şu açıdan bakalım: Zaten şu anda tüm dünya kör değil mi?
Gören körler…
Zulme susmak, görmezden gelmek, hırsızlığı meşrulaştırmak, zorbalığı normalleştirmek, savaşlara gerekçeler bulmak, bir toprakta “hakkım var” diyebilmek için insanlığı silmeyi meşru görmek…
Bu körlük değil mi zaten?
Yemek yiyeceğin kaşığın yerini bulmak mıdır görmek dediğimiz şey, yoksa bir insanın çığlığına kafa çevirmek yerine “Neyin var?” diye sormak mıdır görmek?
22.01.2026
HÜLYA GÖRMÜŞ
··
107 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.