Hüyükteki Nar Ağacı, Yaşar Kemal’in gür sesini yükseltmeden konuştuğu, ama sustuğu yerden bile yoksulluğu duyurduğu bir metin. Bu kitapta büyük isyanlar yok; daha çok bekleyiş var. Umudun, açlığın ve çaresizliğin aynı çuvala konup omuzlandığı bir yol hikâyesi bu. Kahramanlar yürüyor ama aslında hiçbir yere varamıyorlar. Çünkü varılacak yer değil, katlanılacak kader yazılmış onlara.
Nar ağacı, meyvesinden çok yokluğuyla konuşuyor. Hüyük, yalnızca bir mekân değil; yoksulluğun kabuk bağlamış hâli. Yaşar Kemal burada Çukurova’yı destanlaştırmaz, bilerek küçültür. İnsanları büyütmek için toprağı kısar. Sözcükler sade, cümleler yalın ama her satırın altında ağır bir toplumsal gerçeklik dolaşır.
Bu kitapta umut, hep bir sonraki tümcededir ama hiçbir zaman tam söylenmez. Çünkü Yaşar Kemal bilir: Yoksulun umudu, çoğu zaman adı konmayan bir şeydir. Hüyükteki Nar Ağacı, bağırmadan anlatmanın, ajitasyona düşmeden yarayı göstermenin kitabıdır. Sessizdir; o yüzden sarsıcıdır.
·
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.