Nezih Uzel’in Ardından: Bir Zamanlar İstanbul
Nezih Uzel sadece yorumuyla değil icra ettiği eserlerle ruhuma hissettirdiği canlı duygulardan dolayı severek dinlediğim bir isimdi. Kitaplığımda uzun süredir eşref saatinin gelmesini beklediğim bu eseri okumak nihayet şimdiye nasip oldu.
Tasavvuf ve musiki alanlarındaki çalışmalarının yanısıra entelektüel bir gazeteci olan Uzel, 1987-1993 yılları arasında yazdığı köşe yazılarından oluşan bu eseriyle bizi 1980 yıllarının Türkiye'sine ve özellikle de o dönem İstanbul'una götürüyor.
Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecine bizzat şahitlik etmiş bir aydının gözünden bakarak، ülkemizin bu süreçten olumlu ve olumsuz anlamda nasıl bir değişim ve dönüşüm geçirdiğini daha iyi anlamamızı sağlayan eserin aynı zamanda olaylar, kişiler ve mekânlar hakkında net bilgiler sunması açısından da önemli bir vesika olduğunu düşünüyorum.
Nezih Uzel'in samimi ve kendine has tatlı üslûbunu hep biraz "melâmi meşrep" bulmuş ve bu hâlin ona çok yakıştığını düşünmüşümdür. Onu dinlerken yüzümüzde istemsizce oluşan tebessüm de sanırım onun ruhundaki bu melâmet neşesinin tezahürü.
Tüm eseri onun sesi ve mütebessim çehresinin hayali eşliğinde, karmaşık duygularla; zaman zaman eski İstanbul'a imrenerek, bazen yaşanan olaylar karşısında şaşırarak ama en derinlerde, gereken kıymeti veremediğimiz ,koruyamadığımız kültür ve sanat eserlerimizin , mimarimizin bozulan dokusu için üzülerek okudum. Okuyan herkesin de benzer duygularla o eski günlerin kokusunu içine çekeceğini düşünüyorum.
Vesselam
Dersaadet'ten İstanbul'a
Nezih Uzel sadece yorumuyla değil icra ettiği eserlerle ruhuma hissettirdiği canlı duygulardan dolayı severek dinlediğim bir isimdi. Kitaplığımda uzun süredir eşref saatinin gelmesini beklediğim bu eseri okumak nihayet şimdiye nasip oldu.
Tasavvuf ve musiki alanlarındaki çalışmalarının yanısıra entelektüel bir gazeteci olan Uzel, 1987-1993 yılları arasında yazdığı köşe yazılarından oluşan bu eseriyle bizi 1980 yıllarının Türkiye'sine ve özellikle de o dönem İstanbul'una götürüyor.
Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecine bizzat şahitlik etmiş bir aydının gözünden bakarak، ülkemizin bu süreçten olumlu ve olumsuz anlamda nasıl bir değişim ve dönüşüm geçirdiğini daha iyi anlamamızı sağlayan eserin aynı zamanda olaylar, kişiler ve mekânlar hakkında net bilgiler sunması açısından da önemli bir vesika olduğunu düşünüyorum.
Nezih Uzel'in samimi ve kendine has tatlı üslûbunu hep biraz "melâmi meşrep" bulmuş ve bu hâlin ona çok yakıştığını düşünmüşümdür. Onu dinlerken yüzümüzde istemsizce oluşan tebessüm de sanırım onun ruhundaki bu melâmet neşesinin tezahürü.
Tüm eseri onun sesi ve mütebessim çehresinin hayali eşliğinde, karmaşık duygularla; zaman zaman eski İstanbul'a imrenerek, bazen yaşanan olaylar karşısında şaşırarak ama en derinlerde, gereken kıymeti veremediğimiz ,koruyamadığımız kültür ve sanat eserlerimizin , mimarimizin bozulan dokusu için üzülerek okudum. Okuyan herkesin de benzer duygularla o eski günlerin kokusunu içine çekeceğini düşünüyorum.
Vesselam
Dersaadet'ten İstanbul'a·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.