Kitabın önsözünü okurken çok duygulandım. Zira yazar psikolojik sorunlarla boğuşup kitabı yazdığı dönem de ateşe atmış. Kitabın bazı yerleri bu yüzden sonsuza kadar yok oldu. Üzücü bir durum. Bugün görse herhalde binlerce kez pişman olurdu. Çiçikov ve diğer kahramanlar. Her biri hayatın içinden, hemen yanımızdaki insanlardan sanki. Zevkle okunacak değerli bir eser. İçeriğe girmeye gerek yok tabi, özetlerden okuyun. Yazarın dili özellikle yanmayan kısmlarda çok net bir şekilde kendine özgü. Yarı alaycı, toplumun içinden… Tekrar tekrar okunur, en azından benim için!
·
296 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.