Şermin Yaşar’ın Altı Harfli Tatlı kitabı, adını söylemesi kolay ama duygusunu taşımak zor olan bir “aile” hikâyesi aslında. İçinde anne var, çocukluk var, eksik kalmış cümleler, tamamlanamamış duygular var. Herkesin bildiğini sandığı ama kimsenin tam olarak tarif edemediği o altı harfli şey, sayfalar arasında farklı şekillerde karşımıza çıkıyor.
Kitaptaki karakterler çok tanıdık; sanki bir akrabadan, bir komşudan ya da çocukluğumuzdan bir parça taşıyorlar. Bazı anlarda gülümsüyorsun, bazı satırlarda boğazın düğümleniyor. Özellikle çocukluk sahneleri insanı ister istemez kendi geçmişine götürüyor. Bazen “Ben de böyle hissetmiştim” diyorsun, bazen de hiç yaşamadığın bir şeye üzülürken buluyorsun kendini.
Yazarın dili yine çok akıcı ve samimi. Okurken zorlamıyor, aksine içten içe sarıyor insanı. Ancak yer yer bazı diyaloglar fazla duygusal ya da biraz abartılı gelmiş olabilir; “Bu cümle bu karakterden çıkar mıydı?” dediğim anlar oldu. Edebi derinlikten çok duygu yükü ağır basıyor ama zaten kitabın derdi de tam olarak bu: kalbe dokunmak.
Genel olarak Altı Harfli Tatlı, büyük iddiaları olmayan ama küçük detaylarla insanın içine yerleşen bir kitap. Aileye, çocukluğa ve sevgiye dair yarım kalan duygulara dokunmayı sevenler için sıcak, yer yer hüzünlü ama tanıdık bir okuma deneyimi sunuyor.
#k:509351. 
Şermin Yaşar
Şermin Yaşar
·
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.