Psikoloji okumaya dairDuygu ve Düşünce
Yalom duyguları süslemiyor; doğrudan, çıplak şekilde ifade ediyor.
Mutluluğu vaad etmiyor, gerçekliği sunuyor.
Okur, sadece psikoterapi sürecini öğrenmiyor.
Kendi “neden”leriyle ve “ne zaman” fısıltılarıyla yüzleşmeyi öğreniyor.
Psikolojiyi sıkıcı bilimsel dilden uzaklaştırıyor. Hikâyelerle, metaforlarla, insana dokunan cümlelerle anlatıyor.
Her karakter, okurun içinde bir yerleri tetikliyor.
Bu yüzden duygu hüzünlü gelebilir ama bu hüzün çoğu zaman uyanmışlıktır, karamsarlık değil.
Bu kitap şöyle bir şey: Kelimelerden sadece anlam çıkarmak değil, anlamla yüzleşmek.
Sabah kalktığında “neden” sorusuyla uyanmak, “hüzün hissi”yle dolmak…Bu kitabı satır satır okumak değil, yaşamak gibidir.
O yüzden; Bu kitap hızlı tüketilecek değil.
Bazı paragraflar düşünmeyi zorunlu kılar. Romantik konfor bekleyen okur için ağır gelebilir.
Anlatım bazen terapi seansı tadında; bu herkesin tarzı olmayabilir.
Edebi tarafta Yalom’un dili süssüz;
tam da bu yüzden vurucu.
Cümleler bağırmıyor, ama ısrarla orada duruyor.
“Geçmeyen hüzün” hissi, aslında kitabın yan etkisi değil; kitabın amacı.
Ve bence en güçlü tarafı şu:
Bu kitabı bitirdiğinde “ne anladım?”dan çok
“neyi görmezden geliyordum?” diye soruyorsun.
Kısa bir cümleyle toparlarsam:)
Kalp Saati, zamanı anlatmaz;
insanın zamana nasıl dayandığını gösterir.
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.