Puan vermedi·160 syf.····Okunma: 22 Ocak 2026 03:49 Brigitte Reimann’ın gençliği Almanya’nın ikiye bölündüğü yıllarda geçmiş. Doğu Almanya’da bulunmuş Batı Almanya’ya kaçmayı çözüm olarak görmemiş. Sosyalizme inanmış ama devletin baskıcı yanını onaylamamış. 39 yaşında hastalık sebebiyle hayatını kaybetmiş.
Kardeşler kitabı, yazarın hayatından otobiyografik izler taşıyor. Elisabeth’in önce büyük abisi Batı Almanya’ya gidiyor, sonra çok yakın olduğu kardeşi Uli de gitmek istiyor. Yazar da aynı şeyi yaşamış, kardeşi Batı Almanya’ya gitmiş.
Kitapta Elisabeth Batıya gitmek isteyen kardeşini kalması için ikna etmeye çalışıyor.
Elisabeth, koyu sosyalist bir karakterdir. Uli ise mantığını dinleyen bir mühendistir.
Almanya’nın doğusunda (DDR) sosyalist insanlar yetiştirmek hedefleniyordu ve sovyet dostluğu hakimdi.
İnsanların ne yaptığını sıkı takip eden bir yönetim vardı. İşsizlik, sağlık hizmetleri, gıdaya erişim gibi konular güvence altına alınmıştı ama her şey belli bir sınır ve sıkı denetim içerisindeydi. İthal ürünlere erişmeleri zordu ve daha fazlasını elde etmek için uzun bekleme sıralarına girmeleri gerekiyordu.
Mesleki anlamda tatmin yaşamayan Uli, bu ideolojiyi zamanla mantığına kabul ettirememeye başlıyor.
Yazar aynı zamanda insanların, ailelerin bu ideolojiden nasıl etkilendiğini de ele almış. Batıya giden gençler, ailede kimi zaman hain olarak anılmış, derin acılar yaşanmış ve aileler parçalanmış. Kardeşinden kopamayan ve duygusal yönü çok güçlü olan Elisabeth’in iç dünyası karanlıklarla doluyor.
Doğu Almanya rejimi, devletin ideolojisine hizmet eden Totaliter bir yapıydı. Elisabeth gibi milliyetçi bir ressam bile bu düzeni iç dünyasında sorguluyor, zaman zaman muhalif düşüncelerde kayboluyordu. Sanat ideolojiye hizmet ediyordu ve Elisabeth’in soyut sanatına yer yoktu. İşçi ve sanatçı birbirine karışmış yerleşiksiz bir düzen yaşıyordu.
Farklı ailelerin iç burkan acı hikayelerini de aralıklarla eklemiş yazar. Berlin duvarının örülmesinden hemen önceki yılları her anlamıyla anlatıyor kitap. Keşke daha uzun olsaydı. 1960’lardan sonrasını da okumak isterdim.
Kitabın sonunda Uli, Elisabeth’in sevgilisi Joachim’in ikna çabaları ile kalmaya karar veriyor. Joachim parti yetkilisidir ve Uli’ye memnun olabileceği bir geleceğin güvencesini veriyor.
Brigitte Reimann, Batıya giden kardeşinin aksine Uli’nin gitmekten vazgeçtiğini yazarak, kendi hayatında yaşadığı acıya, başka bir evrende mutlu son yazmış gibi görünüyor.