İnsanlığımı Yitirirken
2/10
·128 syf.··
2026 8. kitabı
İnsanlığımı Yitirirken İlikleri̇me kadar beni rahatsız eden bir kitap oldu, daha önce aynı yazarın dört kitabını okumuştum ama hiçbiri beni bu kadar rahatsız etmemişti. Okurken üç kere gözüm karardı. Sadece bu akşam kısa bir şeyler okuyup yatayım diye 150 sayfalık çerezlik niyetine okumaya başlamıştım… Şimdi nasıl uyuyacağımı bilmiyorum. Allah kimseyi Yozo gibi biriyle denk düşürmesin. Bu karakter kesinlikle empatiyi hak etmeyen, hiç olgunlaşmamış zavallı biriydi. Zavallı bir şekilde de yaşamaya devam etti. Onun adına üzüldüm mü? Hayır. Hayatını mahvettiği kadınlara kıyasla hiç üzülmedim. Anlatım bakımından sürükleyici ve merak uyandırıcıydı, gerçekçiliği de hoşuma gitti. Özgün bir duyguyu ele almış ve seçilmiş bazı insanların o duyguyla bağ kurabilmesini sağlamış. Asıl sorun zaten okuyucunun kitabı anlaması değil, kitabın okuyucuyu anlamaması. Ne Yozo ne de Osamu, bizi asla anlayamayacak. Bunda romantize edebileceğimiz hiçbir şey yok. Yozo’nun hayatı berbattı ama bu hayatın suçu değildi. Bu Tanrı’nın suçu değildi ve kesinlikle insanların suçu değildi. Romanda katılabileceğim tek bir cümle vardı; “Her şey birer birer gelip geçiyor.”
Duygu ve Düşünce
İnsanlığımı YitirirkenOsamu Dazai · İthaki Yayınları · 202560,4bin okunma
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.