Bu ara çok yavaş okuyabilsem de sonunda bitirebildim. Her zamanki gibi önce kitapla ilgili düşüncelerimi, sonra da ilerde aklıma bu kitap geldiğinde hatırlamak için kendime yazdığım metni paylaşacağım.
İlk olarak kitabın bilim kurgu türünde akıcı bir roman olduğunu söylemeliyim. Ursula Le Guin ile tanışmaya geç kalmışım gibi hissediyorum çünkü üniversite yıllarında ‘fantastik de okuyun ufkunuz genişlesin’ diye öneren hocamı çok geç dinleyebildim. Kalın üçlemesi ile başlamak yerine bunu tercih ettim çünkü rüyalar oldum olası ilgimi çeker. Bu kitap bilim kurgu olsa da bir aşırılık yok, hatta neredeyse gelecekte başımıza gelebilecek bir olağan bir durum gibi sunulmuş bize. Keza, dünyada yaşanan salgınlar, buzulların erimesi, suyun yok olması, salgınların nüfusun azalması için patlatılması, kanser salgınları, psikoz salgınları bana bunu düşündürdü çünkü bunlar hiç de uzak değil böyle giderse… Ama ten rengi ne olursa olsun herkesin gri renkte olduğu bir dünya yarattığı ve böylece ırkçılığın son bulduğu bir hayattan da bahsedilip umut yeşertilmişti azıcık. Tabii hayatın renkleri de yok olmuyor değil hal böyle olunca.
Konuya gelecek olursak bu kitapta 3 ana karakter vardı aslında: Orr, Haber ve Heather. Orr bir gün psikiyatriye gider ve onlar da araştırmacı olan Haber’a yönlendirir. Orr, rüyalarının gerçek olduğunu bunu kontrol edemediğini, bu nedenle artık rüya görmek istemediği için buraya başvurduğunu ifade eder. Örneğin ailesi ile yaşarken teyzesi de onlarla kalır ve yiğenine cinsel yakınlık gösterir. Orr da bu durumdan rahatsızdır. Sonrasında rüyasında teyzesinin trafik kazasında öldüğünü görür ve uyandığında teyzesini sorduğunda onun 1 hafta önce gerçekten vefat ettiğini anlar. Ama kitap ilerledikçe aslında bunun en hafif rüyası olduğunu anlarız.
Spoiler!
Dr Haber’ın artırıcı isimli bir makinesi vardır ve bununla beyin dalgalarına müdahale edebilir. Orr bu tedaviyi kabul eder ve Haber’ın hipnoz telkinleri ile seanslar boyunca uyuyarak rüya görür. Kitap çok normal ilerlerken birkaç seanstan ve rüyadan sonra Haber’ın da ve Orr ile birlikte gelen avukat Heather’ın da Orr’un gördüğü rüyanın etkisi ile birlikte çevrelerinin, duvardaki Hood Dağı resminin, pencereden dışarısının değişiyor olması ile okuyucu olarak da yabancılaştık bence. Orr’un rüyaları ile farklı yaşamlar deneyimlendi çünkü bunları görmek onun elinde değildi ve telkinleri farklı biçimde algılayabiliyordu beyni. Haber’ı bakanlığın önemli bir insanı olarak görene kadar devam etti bu ve Heather ile evlendiği, kendisinin cılız değil fit bir vücuda sahip olduğu, salgınların son bulup ailesinin yok olduğu ama nüfusun azalmasıyla kendisinin ve dünyanın daha iyi koşullara sahip olduğu durumların hepsini gerçekte yaşadı. Bir gerçeklikte melez olan Heather’ı gri bulup evlenmesi ile melankolisine son verip mutlu olacağını düşünüyordu, öte yandan Haber’ın tarafında işler iyi değildi. Yeni rüyasında eşi Heather ile gittikleri Haber’ın ofisindeyken rüyasına uzaylılar dahil oldu ve gerçekte de onlarla konuştu niyetlerinin savaş olmadığını anladı. Bir taraftan şehirde yanardağ patladığı için yok oluyordu. Sonunda uzaylılar dünyada kendine yer edindi, dili öğrendiler hatta dost oldular. Ama yine her şey yolunda değildi. Orr ve Heather Haber’ın ofisinden çıktıktan sonra artık bu özellik Orr’u bıraksa da Haber’a geçmişti. Yaşanan değişimlerle Orr, Haber’ın rüya gördüğünü anlayıp Heather’ı bırakarak geri döndü. Her şey yok oluyordu. Uzay boşluğu sahnesinde ofisi zar zor bulup artırıcıyı kapatabildikten sonra her şey geri döndü. Ama Heather yoktu. Bu yeni hayatta akıl hastanesinde kendini buldu Orr ve Haber da oradaydı. Bomboş gözlerle bakıyordu. Sosyal adaptasyon için eşinin yasını tutarak uzaylıların dükkanında işe başladı Orr. Bir gün dükkana Heather geldi ve gri değildi, avukattı. Orr’u çok önceki bir rüyasındaki gibi hatırladı. Gri eşi gibi değildi, garipsedi Orr.
Kitap bir rüya ile ya da şizofreni hastalığı ile sonlansaydı benim için çok klişe olurdu. O yüzden bu şekilde bitmesi daha tatmin ediciydi. Mükemmel bir final diyemem ama yine de farklı ve beynimi uzaklara uçuran bir kitap oldu.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.