Kısa veokuması kolay bir Zweig kitabı daha bitirdim. Üç hikayenden oluşuyordu. İlk iki hikaye güzeldi ancak üçüncü hikayede bir nokta beni çok rahatsız etti. Erkek yazarları okumakta bazen bu yüzden zorlanıyorum sanırım. Engelli doğduğu için kasabada sevilmeyen ve sürekli zorbalığa uğradığı için dağ başındaki bir konakta çalışan karakter orada t*cavüze uğrayıp hamike kalıyor. Sonrasında doğurduğu bebek ile hayata yeniden tutunuyor. Kitapta toplumun dışına itilmiş karakterlerin ele alınması güzel ve anlayabiliyorum ancak bir kadın yazar asla bu şekilde yazmazdı mesela. Büyüdükçe bazı konularda hassasiyetim artıyor ve haklı olduğum konusunda ısrarcıyım. Bu bir klasik olsa da, kaç yıl önce yazılmış olsa da pek fark etmiyor artık.