·293 syf.····Okunma: 24 Ocak 2026 12:02 Başlamadan önce ağlamaya hazır olmalıymışım… Yazarın eşsiz, şiirsel ve duygu odaklı bir anlatımı var; olaydan çok zihnin içinde dolaştığın bir metin okuyor gibisin. Bu yüzden özellikle sonlara doğru gözyaşlarımı tutamadım. Bir çocuğun ölümü ve yas süreci son derece güçlü ve sarsıcı bir şekilde aktarılmış.
Kitapta öne çıkarılabilecek çok fazla şey var. Shakespeare’den ziyade, tarihte arka planda kalmış çocuklarına ve eşine odaklanması; Shakespeare ve Agnes’in acıyı bambaşka şekillerde yaşamaları; ikizler arasındaki bağ… Hepsi çok ince ve etkileyici işlenmiş, insanın içine dokunuyor.
Finali ise ayrıca güzeldi.
“Sakın beni unutma”