·293 syf.····Okunma: 24 Ocak 2026 17:09 Bu kitap Maggie oFarrell den okuduğum ikinci kitaptı. Daha öncesinde Evlilik portresi adlı kiyabını okumuştum. Bu kitabını daha çok sevdiğimi söyleyebilirim. Özellikle sonuna doğru o kadar güzeldi ki. Bir evladın ölümünden sonra anne baba ve diğer aile fertlerinde değişen dinamikleri okuyoruz. Özellikle bir çocuğun ölümünün anlatıldığı sahneler, annenin evladının arkasından yakarışları ve içinde bulunduğu dünyaya sığamayışı beni çok etkiledi. O sahneleri okurken içimden bir parça koptu sanki. Yazarın betimleri zaten o kadar güzel ki okuyucuyu direkt hikayeye çekiyor. Yazarım en sevdiğim yönü de kadın karakterlerin başrolünde olduğu bir dünya yaratması. Özellikle dikkatimi çeken şey -bu roman bazında- William sheakspear i hiçbir zaman gerçek adıyla okumuyoruz. Eşi ve bence kitabın ana karakteri Agnes'in kocası, oğlu Hamnet'ın babası, latince öğretmeni gibi sıfatlarla okuyoruz. Erkek egemenliği olan bir dünyada aslında kadınların duygularına bu denli yer vermesi ve kadınların olaylar üzerindeki etkisini bize çok güzel bir şekilde aktarması benim çok hoşuma gidiyor. Kesinlike diğer yazdıklarını da okuyacağım. Birkaç küçük eleştiri yapacak olursam da kitabın başlarındaki bazı betimlemeleri-özellikle doğa- gereğinden fazla uzatılmış buldum. Ama kitabın başları olduğu için de karşılaşılabilecek bir durum da olabilir. Ve son sahnede Agnes ile Sheakspear in birbiriyle yüzleşmesini daha diyaloglarla olumak isterdim. Aslında kitap boyunca çok güzel karşılaşmalar,sahneler ve betimlemeler var ama sonu sanki o yerlere göre bir tık zayıf kalmış. Onun dışında çok beğendiğim bir kitap oldu. Yakın zamanda da filmi çıkacakmış merakla bekliyor olacağım.