Kitap, üç farklı ülkeden üç farklı kadının yaşam mücadelesini anlatıyor.
İtalya - Giulia
Kanada - Sarah
Hindistan - Smita
Kitabı okurken aklıma Domino kitabı geldi; onun gibi, sonunda hayat hikâyelerinin birleşeceğini düşündüm.
Konu ve yazarın dili oldukça güzel. Ancak kitabın sonu bana göre daha farklı olabilirdi; biraz yarım kalmış bir his bıraktı. Çünkü yazar kitabı bitirmiş olsa da hikâyeler aslında devam ediyor. Örneğin;
Giulia babasının atölyesini kurtarırken hangi zorluklardan geçti? Hintli erkek arkadaşıyla evlenebildi mi, ihracatı nasıl yaptı?
Smita ve kızına ne oldu? Kuzeninin yanına gidebildi mi, kocası onların yanına geldi mi?
Sarah, ömrünü harcadığı hukuk bürosundan hakkını alabildi mi, yeni bir iş yeri açtı mı? Çocuklarına hastalığını nasıl anlattı ve çocukları bu durumu nasıl karşıladı?
Ve buna benzer pek çok soru akılda kalıyor.
Yazarın Uçurtma kitabı devamı niteliğindeymiş farklı hikayeler ama aynı duygular. Bence saç örgüsü kitabı daha uzun sürebilirdi en azından cevapları almamıza kadar ya da bunun ikisi gelebilir. :)