Dağa Çıkan Yalnız Bir Adam Değil, İçimizdeki Adalet DuygusuEdebiyat
İnce Memed bir eşkıya hikayesi diye başlayıp insanın içindeki adalet duygusuna dokuna dokuna büyüyen bir roman, Yaşar Kemal Çukurova’yı öyle canlı kuruyor ki pamuğun tozu, sıcağın ağırlığı, yoksulluğun sesi sayfadan taşarak üstüne siniyor. Memed’in büyümesi bir kahraman doğuşu gibi parlamıyor, daha çok ezile ezile sertleşen bir yüreğin mecburiyeti gibi, çünkü burada iyilik bile bedel istiyor. Abdi Ağa’nın gölgesi yalnız bir kötünün gölgesi değil, düzenin içinde normalleşmiş zalimliğin gölgesi, insan okudukça şunu anlıyor, bazen insanı dağa çıkaran şey cesaret değil, artık diz çökmeyi kabul etmeyen bir onur. Romanın en güçlü yanı dili, cümleler rüzgar gibi esiyor, masal tadı var ama acısı gerçek, o yüzden bitince sanki bir hikaye değil bir coğrafya yaşamış oluyorsun. İnce Memed okurda tek bir şey bırakıyor, haksızlığa alışmanın utancı ve yine de umuda tutunmanın inadı.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.