Borges, Öteki adlı öyküsünde Herakleitos’un ırmak imgesiyle en baştan şunu gösterir: İnsan zaman içinde değişir ve bu yüzden geçmişteki benliğiyle yabancılaşır. Aynı ad ve aynı anılar kalsa da bilinç aynı kalmaz. Zamanın akışı, yaşadıklarımız ve onlara yüklediğimiz anlamlar geçmişteki bizle bugünkü biz arasında öyle bir fark yaratır ki, aynı yerden bakmamız artık mümkün değildir. Aynı parçaları taşısak da artık aynı kişi olmayız. Bunu, parçaları zamanla yer değiştiren bir yapboz gibi düşünebiliriz. Üstelik bu yapbozun tek bir doğru resmi yoktur. İlk kez Borges okuyorum, şu ana kadar hoşuma gitti. ^^