Asimov. Asimov. Asimov.
Gördük sonunda Asimov kimmiş ve hiç durmadan onu önerenler ne kadar haklıymış. Bilimkurgu yazarı olduğu için, -şimdi ne yalan söyleyeyim- biraz çekiniyordum kitaplarından ama adam meğerse bilimkurguyu sevmenin anahtarını elinde taşıyormuş. Ee ben de o anahtarı boynuma takıp bilimkurgu deyince seni önerenler camiasına girmez miyim şimdi? Girdim gitti.
Öhöm! Neyse, daha ilk kitaptan hemen öyle çok havaya girmeyeyim. Şimdi size birazcık kitaptan bahsedeyim ve bitirelim bu coşku dolu seremoniyi.
Robot serisinin ilk kitabı Çelik Mağaralar;
Kitabın bilimkurgu evreninde bir polisiye olmasına bayıldım ben. Her şeyden önce bunu bir söyleyeyim. Baley, kitabın başından sonuna kadar yanıldığı ya da nokta atışı yaptığı bütün çıkarımlarıyla beni oldukça etkiledi. Hatta bana bilimkurgu okuduğumu bile unutturdu diyebilirim. Sıradan bir polisiye roman okumuş gibi hissediyorum kendimi. Bilimkurgu olduğu ve Asimov kitabı olduğu için nedense daha karmaşık daha zorlu bir okuma beklemiştim ama klasik, didişerek anlaşan bir polis ikilisinin cinayet vakası üzerindeki çalışmalarını okuduk. İkiliden biri robot olmasa bilimkurguyla pek bir alakası da kalmazmış kitabın. Bu robot ortak mevzusuna da filmlerden bir aşinalığımız olduğu için bana yepyeni bir dünyaya adım atmışım enerjisi veremedi. Ne yazık ki sana çok geç kalmışım ben Asimov, özür dilerim. :'(
Bir de kitaplara yanlış sıradan başlamışım galiba ama oldu artık, bu saatten sonra yapacak bir şey yok. Robot serisinden devam.
Evet, her şey bir yana kitabı okurken gerçekten çok keyif aldım ben. Beklentim kitabı beğenmekti zaten, üstüne bir de eğlenerek okudum. O da yanıma kâr kaldı anlayacağınız. Bundan böyle benim gibi bilimkurguya karşı "bu kitap ısırır mı?" kıvamında gezen herkese bu seriyi gönül rahatlığıyla önereceğimi biliyorum artık. Kitap evrenlerine karışma serüvenimde bir gizem daha çözülmüş oldu. O yüzden bu sefer de teşekkürler Asimov.
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.