Kapıları Kapanmayan Anılar
Unutma Beni Apartmanı, Nermin Yıldırım’ın insan ruhunun en kırılgan yerlerine sessizce dokunan romanlarından biridir. Kırk üç yaşına kadar annesini hiç tanımamış olan Süreyya’nın, beklenmedik bir telefonla geçmişiyle yüzleşmesiyle başlayan hikâye, okuru yavaş ama derin bir iç yolculuğa davet eder. Bu yüzleşme yalnızca bir anne-kız meselesi değildir; yıllar boyunca içte biriken suskunlukların, ertelenmiş duyguların ve cevapsız soruların da kapısını aralar.
Unutmak burada bir iyileşme biçimi değil, yalnızca zamana bırakılmış bir yaradır. Çünkü insan, ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, geçmişin sesini bir gün mutlaka duyar.
Nermin Yıldırım’ın dili sade olduğu kadar derin bir duygu taşır. Sözcükler süslenmez, yükselmez; tam aksine sessizliğiyle etkiler. Olayların geri planda kalması, duyguların daha görünür olmasını sağlar. Bu anlatım, okuru hikâyenin dışına değil, tam ortasına yerleştirir.
Unutma Beni Apartmanı, büyük cümlelerle anlatılan bir acı romanı değildir. Daha çok içte büyüyen, zamanla ağırlaşan duyguların hikâyesidir. Kitap bittiğinde insanın aklında tek bir his kalır: Bazı yaralar kapanmaz, ama insan onlarla yaşamayı öğrenir.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.