Merhaba sevgili opiaalar bugün sizlerle beraber Shakespeare in tragedyasından söz edeceğim büyük kazanlarla bize gelecekten söz eden macbeth eserinden bahsedeceğiz oyun üç birlik kuralına uymuyor fakat kurgu bütünlüğü olarak biz macbethin dönüşümünü göreceğiz bu pozitif bir dönüş değildir. Oyun korkunç bir atmosfer ile başlıyor. Cadıların toplantısı ile başlıyor “gün barmadan her şey biter” cümlesi ile başladığını görüyoruz Savaşçı özelliği ile dikkat çeken macbethin soylu ve erdemliği kimliğini hiçe saydığını gelecekten haber almanın zaafına düşüp yok oluşlığunu görüyoruz layd macbethin yönlendirmesiyle eline kan sürülüşünü görüyoruz ilk masumiyet kaybettiği cinayeti erdemli kral duncanın öldürülüşü ile sınır tanımayan bir canavara dönüşür . Cadıların diğer kehanetlerinin gerçeklemesinden korkan macbeth soy ondan geçmemesi için banquoyu öldürdükten sonra hayalet ile yaşamaya mahkum ve korkusuz bir hale dönüşüyor ve olaylar dizisi devam ediyor. Oyunun sosylojik ve psikolojik tahlilini yapıyor olsaydık layd macbeth ve diğer karakterlerden söz etmemiz gerekirdi. Üslubu şiirsel cümleler tesadüfi değildir sahneler arası gönderimler söz konusudur. Olaylara doğaüstü varlıkların katılması masalsı ve o karanlık atmosferi geliştiricidir . Kitapta asıl kurgu macbethin dönüşümü üzerindedir . O canavarlık zaaflara kurban gidişleri kendi katlini getiriyor. Korkusuz kaldığı anda gerçek korku ve kaygı soluk gibi peşindedir. Shakespeare oyunlarında tabiaattan yararlanan bir yazar oluşu oyunlarında yararlandığı disiplin olarak karşımıza çıkmaktadır. Peki sevgili okurlarım kendi canavarınız ile yüzleştiniz mi ? Ve zaaf en büyük zaafiyet değil midir?
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.