Kitabı bir okur gözüyle düşündüğümde, en güçlü yanı modern dünyanın dikkatimizle ne yaptığını somut örneklerle göstermesi. Sosyal medya, hızlı tüketim kültürü, sürekli bölünen zihin hâli… Bunları okurken insan ister istemez kendi gündelik alışkanlıklarını sorguluyor. “Gerçekten mi bu kadar dağınık oldum?” sorusu kitabın en kalıcı hediyesi. Bu anlamda farkındalık yaratma konusunda başarılı.
Ama öte yandan kitap, bir noktadan sonra kendini tekrar etmeye başlıyor. Verilen örnekler ve anlatılan nedenler uzadıkça etkisi azalıyor; sanki aynı fikri farklı kaplardan içiyoruz. Çözüm önerileri ise derinlikten çok temenni düzeyinde kalıyor. Okur olarak daha somut, daha uygulanabilir yollar bekliyorsun ama kitap çoğu yerde “sistemi suçlama” ile yetiniyor.
Bence Çalınan Dikkat, zihnini uyandıran ama zihnini dönüştürmeyen bir kitap. Okurken altını çiziyorsun, başını sallıyorsun, hatta hak veriyorsun ama kapağı kapattığında hayatında köklü bir değişim başlamıyor. Bu yüzden edebi ya da düşünsel olarak çok güçlü değil; daha çok çağın bir röntgeni gibi. Bir kere okunur, üzerine düşünülür ama tekrar dönüp dönüp açılacak bir kitap hissi vermiyor.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.