Tanıdık Bir Ses, Yabancılaşan Hikayeler
Yıllardır 
Ahmet Şerif İzgören'i çok severek okurum; kalemini ve tarzını da çok beğenirim. Bu kitapta da eski bir dostla konuşuyormuşum gibi hissettiğim doğru, fakat bazı noktalarda sanki bu eski dostla aramıza mesafe girmiş ve hayatlarımız çok farklı yönlere gitmiş gibi hissettiğim oldu.
Öncelikle kitapta verilen örnekler iyi, güzel, hoş; fakat bazı yerlerde kitap aceleye gelmiş gibi hissettirdi bana. Bir de bu örneklerde verilen ünlü ve zengin iş insanları popülasyonu, insanda 'Vay be, çalışınca başarılıyor demek ki' hissiyatı yerine, biraz daha yabancı ve üst perdeden verilen nasihatler gibi bir tat bıraktı.
Bu kitapta yazar, kesinlikle bir işveren olduğunu bize hissettiriyor. Hatta bazı noktalarda patronunuz bu kitabı performansınız artsın diye size vermiş gibi hissedebilirsiniz.
Eminim ki tüm bunlar, günümüz koşulları ve hayatta kalmanın zorluğu ile birleşince çoğu insanda hoş duygular uyandırmamıştır; birçok eleştirinin de bu sebepten yapıldığını düşünüyorum ve eleştirenleri anlıyorum. Ben bile yıllardır yazarı çok severek takip eden ve kitaplarını hep okuyan bir okur olarak böyle hissettiysem, ilk kez okuyan veya uzun zaman sonra okuyan biri için de bu durum gayet normaldir diye düşünüyorum.
Kitap boyunca yazarın samimiyet belirtmek amacıyla kullandığı "cancık" vb. ifadeler şahsen beni aşırı derecede rahatsız etmese de, diğer okurlar için biraz yapay kaçabileceğini de tahmin edebiliyorum.
Yazara çok saygı duyuyor ve takip ediyorum; bir insan olarak da yıllardır elinden geldiğince hep iyi şeyler yapmaya çalıştığına inanıyorum.
Belki benim beklentim çok yüksekti belki zamanla ben değiştim, fakat bu kitap bana diğer kitapları kadar çok hitap etmedi.
Şahsi fikrim bu şekilde, teşekkürler.
Ahmet Şerif İzgören'i çok severek okurum; kalemini ve tarzını da çok beğenirim. Bu kitapta da eski bir dostla konuşuyormuşum gibi hissettiğim doğru, fakat bazı noktalarda sanki bu eski dostla aramıza mesafe girmiş ve hayatlarımız çok farklı yönlere gitmiş gibi hissettiğim oldu.
Öncelikle kitapta verilen örnekler iyi, güzel, hoş; fakat bazı yerlerde kitap aceleye gelmiş gibi hissettirdi bana. Bir de bu örneklerde verilen ünlü ve zengin iş insanları popülasyonu, insanda 'Vay be, çalışınca başarılıyor demek ki' hissiyatı yerine, biraz daha yabancı ve üst perdeden verilen nasihatler gibi bir tat bıraktı.
Bu kitapta yazar, kesinlikle bir işveren olduğunu bize hissettiriyor. Hatta bazı noktalarda patronunuz bu kitabı performansınız artsın diye size vermiş gibi hissedebilirsiniz.
Eminim ki tüm bunlar, günümüz koşulları ve hayatta kalmanın zorluğu ile birleşince çoğu insanda hoş duygular uyandırmamıştır; birçok eleştirinin de bu sebepten yapıldığını düşünüyorum ve eleştirenleri anlıyorum. Ben bile yıllardır yazarı çok severek takip eden ve kitaplarını hep okuyan bir okur olarak böyle hissettiysem, ilk kez okuyan veya uzun zaman sonra okuyan biri için de bu durum gayet normaldir diye düşünüyorum.
Kitap boyunca yazarın samimiyet belirtmek amacıyla kullandığı "cancık" vb. ifadeler şahsen beni aşırı derecede rahatsız etmese de, diğer okurlar için biraz yapay kaçabileceğini de tahmin edebiliyorum.
Yazara çok saygı duyuyor ve takip ediyorum; bir insan olarak da yıllardır elinden geldiğince hep iyi şeyler yapmaya çalıştığına inanıyorum.
Belki benim beklentim çok yüksekti belki zamanla ben değiştim, fakat bu kitap bana diğer kitapları kadar çok hitap etmedi.
Şahsi fikrim bu şekilde, teşekkürler.·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.