"Bir amaca bağlanmayan ruh, yolunu kaybeder; çünkü, her yerde olmak hiçbir yerde olmamaktır." der Montaigne. Gerçekten belli bir amaca odaklanmamak bizi tamamen silik bir insana çevirebilir. Clarissa da bir amaca bağlı değil, ve bunu kendisine su cümleler söylendiği zaman fark ediyor ve ruhuna işliyor :
"İstediğiniz şey her ne ise henüz gelişip olgunlaşmamış, hatta belki de kendiniz bile bunun ne oldugunu bilmiyorsunuz... Varlığınız hemen hiç hissedilmiyor, belki siz de kendinizi yeterince hissetmiyorsunuz." Aslinda Clarissa zaten bunlari biliyordu, insan kendi kendisini bilmez mi hiç? Ama baska birisinden duymak daha da etkiliyor insani.
Stefan Zweig bu kitabı tamamlayamamış olması beni üzüyor. Yarım bir kitaptan böyle güzel derseler alınıyorsa tamamlansa belki de neler öğretecek bizlere.
Stefan Zweig bu kitabı tamamlayamamış olması beni üzüyor. Yarım bir kitaptan böyle güzel derseler alınıyorsa tamamlansa belki de neler öğretecek bizlere.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.