Mandıra, yüzeyde sakin ilerleyen ama derininde insan ruhunun en ağır yüklerini taşıyan bir roman. Okurken asıl anlatılanın bir mekân ya da yaşam biçimi değil, insanların içlerinde büyüttüğü acılar, bastırılmış öfke, intikam arzusu ve affetme ihtimali olduğunu hissediyorsunuz.
Yazarın anlatımı çok kontrollü. Duygular yüksek sesle ifade edilmiyor; tam tersine, suskunlukların içine gizleniyor. Bu da kitabın atmosferini esrarengiz ve gerilimli kılıyor. Sayfalar ilerledikçe “bir şey olacak” hissi hiç kaybolmuyor.
Sonunu gerçekten hiç böyle beklemiyordum. Sessiz ilerleyen anlatının böylesine çarpıcı ve etkileyici bir noktaya bağlanması kitabı benim için unutulmaz yaptı.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.