Alyoşa Kolombiya’da
Rus edebiyatının tam tersi bir iklimde yeniden yazılmış olduğunu farzedin,açlıktan ölecek duruma gelmek ama gururunu yitirmemek.
Hem de hava sıcak, boncuk boncuk terlerken..
Kitap, Yüzyıllık yalnızlıktan sonra yazarın en sevdiği eser ve bu sefer gerçekçilik büyülü değil, sosyo-politik.
Karakterler toplumun aynası gibi.
Albay- fakir, gururlu, hayatını devlete feda etmiş bir emekçi.
Karısı- gerçekçi ve duygusuz
Sabas- her toplumda; özellikle Latin Amerika ve bizim coğrafyamızda sıkça rastlanan sermaye sahibi yozlaşmış kesim.
Horoz ise hala yitirilmeyen umut.
Sade bir hikaye, her Latin Amerika ülkesi gibi yine bize tanıdık durumlar var. Emeklilerin ve hayatını devletten gelecek yardıma bağlayan insanların içler acısı hali gözlerinizin önüne geliyor. Ama Marquez yine dramatize etmiyor bu durumu. Hayat gibi yaşanıp geçiyor. Zaman durgun ama akıyor bi şekilde.
·
41 Gösterim
1 Yorum
İncelemenin son kısmı marquezin bu romanı tasarlarkenki fikriyle aynı, iyi tespit etmişsiniz
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.