Evet… sonu gerçekten kalbe dokunuyordu.
Kitabın bende dönüştürdüğü; Ergenliğin bir problem değil, bir geçit olduğu. Ve bu geçitten geçerken, yanlarında yürüyebilen yetişkinlere ihtiyaç duydukları.
Kitabı okurken, ergenler hakkında pek çok kıymetli bilgi edinmenin ötesinde, birçok satırda kendi ebeveynliğime ayna tuttuğumu fark ettim. Çünkü ergenliğin asıl sınavının çocuklardan çok; yetişkinlerin sabrı, geçmişi ve duygularıyla kurduğu ilişkilerle bağlantısı olduğunu hissettim.
Ben evlatlarım için bir ebeveyn olmaktan çok, hayatlarında var olabilen bir yoldaş olabilmeyi umuyorum. Bunun için de kendimle çok çabalıyorum. Doğruyu öğretmekten ziyade bağda kalabilmeyi; yönetmekten çok eşlik etmeyi…
Ve tabiki hayatımda oldukları için şükrümü tarif edemeyeceğim evlatlarımı büyütürken, onlara öğretebildiklerimden çok, onlardan ne kadar fazla şey öğrendiğimi bir kez daha fark ettim.
Ebeveynlik, sanırım yaşam boyunca tecrübe edebileceğimiz en keyifli, en mucizevi ve aynı zamanda en zorlu yolculuğumuz. Ve belki de bu yolculuk, çocuğu yetiştirmekten çok, insanın kendini yontmayı öğrenmesiyle ilgili… 
Daniel J. Siegel 
Ergen Beyin Rehberi
Daniel J. Siegel Ergen Beyin Rehberi
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.