"Ciddiyetini takınıp müdür gibi düşünmesi lazım gelirdi, İhsan gibi değil. Değil olmasına değil de, yalan mı söyleyecekti yani, hakkat da başkaydı çocuk, görüyoduk, göz bu. Bak bak doyamaz, incinir diye korkar da bakmalara kıyamazdın, öyle bi güzeldi. Hem bi biz değildik çarpılan, bahçede kim var kim yok nakavıt. Öküz aleyhisselâm Arif Hoca misal, normal bi Arif Hoca olsa şimdiye çoktaan yapıştıydı yavrunun ense kökünden de, "Ne len bu saçlar orospu avrat gibi!" dediğiyle sürüye sürüye götürdüydü kırktırmaya. Ama yapışamamıştı, yapışamıyodu, mal gibi bakıp duruyodu."
(Sayfa: 59)
Anlaşılması zor ve yorucu bir kitaptı 'Geber Anne!' klasik bir aile romanı okuması değil daha ziyade bilinç, bellek ve kimlik gibi kavramları sorgulayan, çok fazla edebi risk taşıyan gizemli unsurlarla örülü bir kitap. Romanın başlığı ve ilk sayfalardaki tonla kitabın ruhsal veya felsefi derinliği ilerleyen kurguda beklenen seviyeye ulaşmamış.
Aslında yarıda bırakacaktım çünkü oldukça gergin bir okuma tecrübesi oldu. Sanırım bir daha Sezgin Kaymaz kitaplarını tercih etmeyeceğim.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.