Yorgun Ruhların Sığınağı, Yaşar’ın İç Sesimiz Olduğu Hikayeler
Şermin Yaşar’ın Kalk Yerine Yat kitabını bitirdiğinizde, sanki çok sevdiğiniz bir dostunuzla dertleşmiş de evinize dönüyormuşsunuz gibi bir his kalıyor üzerinizde.
Kitap, ismini o meşhur çocukluk cümlesinden alsa da aslında hepimizin içindeki o yorgun yetişkine hitap ediyor.
Yazar, bu öykülerde bizi çok tanıdık ama bir o kadar da gözden kaçırdığımız hayatların tam ortasına bırakıyor. Bazen çocukluktan getirilen bir öfkenin vücut bulmuş halini duvarlarda görürüz, ya da mutfakta tek başına çay içen bir kadının iç sesininde duyuyorsunuz. Kitap boyunca bütün duyguları bir trenin vagonlarını izler gibi gözlerinizin önünden geçiyor.
Dili o kadar samimi ve "bizden" ki, okurken satır aralarında kendi annenizi, komşunuzu ya da bizzat eski halinizi görüyorsunuz. Ağdalı cümlelere, büyük felsefi laflara hiç girmeden; sadece hayatın içindeki o küçük kırgınlıkları, basit sevinçleri ve "her şeye rağmen devam etme" çabasını anlatıyor.
Bazı öykülerde yüzünüzde ince bir gülümseme belirirken, bazılarında ise tam kalbinizin üzerine bir taş oturmuş gibi hissedebiliyorsunuz.
Eğer şu sıralar hayat size biraz gürültülü geliyorsa, sessiz bir köşeye çekilip bu kitabı okumak size iyi bir dostun omzuna baş yaslamak gibi gelecektir.
Kalk Yerine Yat 
Şermin Yaşar
Kalk Yerine Yat Şermin Yaşar·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.