Paris Komünü döneminin asi şairi Rimbaud, burjuva ahlakına, din kurumuna ve yozlaşmış Avrupa kültürüne karşı dil aracılığıyla anarşizan bir isyan bayrağı açar. Şiirleri, kapitalist modernitenin insan ruhunda yarattığı tahribata karşı bir çığlık ve mevcut düzene duyulan derin bir tiksintinin estetik dışavurumudur. "Kahin" şair anlayışı, gerçeği görünenin ötesinde arayan, diyalektik bir huzursuzluğu barındırır. Sanatın burjuva salonlarından çıkarak sokağın ve isyanın dili olabileceğini gösteren, edebi bir devrim denemesidir.
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.