Kitab, metafizik ümidsizliyi bir zəiflik deyil, həqiqəti görən dərin bir daxili aləm kimi təqdim edir. Sioran burada tarixi mənasız bir fəaliyyət, mədəniyyəti isə insanın öz yadlığını gizlətmək üçün uydurduğu bir hiylə kimi tənqid edir. Ona görə şüur bir lənətdir, düşüncə isə bitməyən bir yaradır; insan yalnız yuxuda və unutmaqla müvəqqəti bir rahatlıq tapa bilər. Üslub etibarilə kitab aforizmalar, paradokslar və zəhərli bir şeiriyyətlə qurulub, sistemli bir fəlsəfi traktatdan çox, yanan bir intellektual avtoportret kimi oxunur. Bu əsər, varoluşçu pessimizmin ən qatı və əsl ifadələrindən biri sayılır və oxucunu heç bir təsəlli vermədən, yalnız həqiqətlə üz-üzə qoymağa çağırır.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.