Bir Kuzey Macerası’nı okurken yalnızca soğuk bir coğrafyada geçen bir maceraya tanıklık etmiyoruz. Jack London, bizi Kuzey’in sert doğasının içine çekerken aynı zamanda insanın içindeki ilkel tarafla da yüzleştiriyor. Kar, buz ve açlık bir arka plan gibi dursa da aslında hikâyedeki herkesi sınayan asıl güç oluyor.
Kitap ilerledikçe insanın medeniyet dediği şeyin ne kadar kırılgan olduğunu hissediyorsunuz. Hayatta kalma içgüdüsü devreye girdiğinde ahlak, sevgi ve vicdan kolayca sorgulanabiliyor. Jack London bunu abartmadan, süslemeye kaçmadan anlatıyor; bu da hikâyeyi daha gerçek ve çarpıcı kılıyor.
Naass ve Unga’nın hikâyesi beni en çok durduran yer oldu. Naass, evlendiği gün karısı Unga’yı denizden gelen sarı saçlı beyaz bir adama kaptırıyor. Unga zorla götürülüyor. Naass ise hayatını onu bulmaya adıyor. Ama yıllar sonra bulduğunda Unga artık onu tanımıyor. Bu noktada insanın içi burkuluyor. Çünkü ortada bir kavuşma değil, daha büyük bir kayıp var.
Okurken kendime sürekli şu soruyu sordum:
Kime üzülmeli?
Sevdiğini yıllarca arayan Naass’a mı,
yoksa elinden hayatı alınıp sevgiyi, aşkı tadan Unga’ya mı?
Bir Kuzey Macerası, kısa ama etkisi uzun süren bir kitap. Doğa, insan ve hayatta kalma temalarını sevenler için düşündürücü bir okuma. Bende bıraktığı en güçlü his ise şu oldu: Bazı kayıplar, bulununca bile geri gelmiyor.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.